English
\




Vertrokken

We zijn onderweg. Dat we op wereldreis zijn daar moeten we elkaar nog steeds aan herinneren. Want eigenlijk zijn deze weken niet anders dan de weken die we voorgaande jaren tijdens onze zomervakanties hadden. Drie weken fietsen door Europa. Voorgaande jaren waren het onder andere Frankrijk, Spanje, Hongarije en Noorwegen waar we fietsten. Nog niet eerder fietsten we door Duitsland. Een nieuw land, met nieuwe uitzichten, nieuwe steden en nieuwe mensen met een nieuwe volksaard. Maar verder is er heel veel routine. Dat klinkt misschien vreemd voor een buitenstaander: Het grote avontuur van ons is begonnen en wat blijkt dan? Het avontuur is een aaneenschakeling van allerlei routines. Gelukkig houden zowel Line als ik stiekem wel een beetje van routine.

Als kind was ik erg gehecht aan mijn eigen vaste plekje aan tafel, droeg ik graag dezelfde blauwe trui, dag in, dag uit. Line noemt zichzelf ergens anders op de website zelfs een huismus. Een huismus die uitvliegt weliswaar, maar toch, een huismus. De huismus is uitgevlogen en misschien dus geen huismus meer maar ze voelt zich nog niet helemaal een trekvogel. Ik trouwens ook nog niet, maar we kijken wel allebei uit naar het moment dat we ineens trekvogels blijken te zijn. Volgens anderen die eerder zolang gereisd hebben duurt het ongeveer drie maanden om de transformatie te ondergaan. We zijn er allebei nieuwsgierig naar…

In de ogen van anderen zijn we al op avontuur. Twee fietsers met volle bepakking in het buitenland geeft voor velen een aanleiding om even een praatje aan te knopen. Dit jaar is dat niet anders dan voorgaande jaren; of toch wel? In onze herinnering hebben we andere jaren lang niet zo vaak de vraag gesteld gekregen: ‘ Waar gaan jullie naar toe?’ We denken allebei dat we eerder veel vaker de vraag kregen: ‘ Waar komen jullie vandaan?’ Waaraan dit ligt? Misschien aan het jaargetijde. Het is nog geen vakantieseizoen. De meeste campings verkeren nog half in winterslaap en toeristische stadjes worden nog niet geleefd door bezoekers maar door hun eigen bevolking. Maar dit jaar willen mensen dus opvallend vaak weten waar we naar toe gaan. En elke keer als we die vraag beantwoorden horen we het onszelf zeggen: ‘ Naar Thailand.’ We gaan naar Thailand, op de fiets. Dit roept verbazing op bij mensen: ‘Echt waar, helemaal naar de andere kant van de wereld, op de fiets? Wat een avontuur…’ Het vervolg van het gesprek wat dan volgt is meestal een routebeschrijving: Via Oostenrijk naar Italië, vervolgens door de Balkan richting Turkije, Iran in en via Turkmenistan, Oezbekistan en Kirgizië naar China, om vervolgens via Vietnam, Laos en Cambodja in Thailand te belanden.
Vanaf dit punt kan het gesprek verschillende kanten op gaan. Welke kant, dat hangt af van het karakter van degene waarmee we staan te praten. Ook zit er duidelijk een verschil tussen de reacties van mannen en vrouwen. Mannen, zeker wanneer ze jonger dan vijfenveertig jaar zijn reageren vaak met een glinstering in hun ogen: Ze herkennen direct het avontuur een zouden het zelf ook graag hebben gedaan. Ze hebben vroeger veel gefietst, of zouden wel naar de andere kant van de wereld willen rijden maar dan met een motor of terreinwagen. Maar ja, ze hebben nu een gezin… Een andere typische mannen reactie is het vragen naar cijfers: Hoelang zijn jullie dan in totaal onderweg? Hoeveel kilometer leg je per dag af, en hoeveel kilometer wordt de totale reis? Vrouwen reageren anders: Ze zijn bezorgder, vragen of het niet gevaarlijk is en moeten er zelf niet aan denken om zo’n lange inspanning te moeten leveren. Maar ook hebben ze meer inhoudelijke vragen zoals: Waar slapen jullie en is het niet koud ’s nachts? Of minder bezorgt: Wat een avontuur om zoveel nieuwe dingen te zien en nieuwe mensen te ontmoeten. Het lijkt wel alsof mannen direct de grote lijn van het avontuur oppikken en niet geïnteresseerd zijn in de invulling van de dagen die we onderweg zijn terwijl vrouwen juist willen weten wat er zoal op dagelijkse basis kan voorvallen. Wij genieten ondertussen van het fietsen door prachtige landschappen, leuke dorpjes met watermolens en vertellen nieuwsgierige mensen steeds natuurlijker dat we op reis zijn naar Thailand.

Nog geen reacties op “Vertrokken”